Ritim çemberi, katılımcıların daire biçiminde oturup ortak bir ritim dokusu kurduğu açık uçlu bir çalışmadır. Belirli bir eser çalınmaz; doku o anda birlikte üretilir.
Dairenin kendisi bir seçimdir. Herkesin birbirini görebilmesi ve duyabilmesi, dokuyu kuran temel koşuldur; sıra hâlinde oturan bir grupta uçtakiler birbirini hiç duymaz.
Çemberin işleyişi basittir. Bir kişi sabit bir nabız kurar, diğerleri sırayla bu nabzın üzerine kendi katmanını ekler. Katman eklerken ölçüt, mevcut dokuda boş kalan yeri bulmaktır.
Yürütücünün işi yönetmek değil, dengeyi korumaktır: doku kalabalıklaştığında bir bölümü seyrekleştirir, nabız kaybolduğunda geri getirir.
Ses düzeyi belirleyicidir. Herkes kuvvetli çaldığında kimse kimseyi duymaz ve doku dağılır; alçak sesle çalan bir çember, dinlemeyi zorunlu kıldığı için daha iyi sonuç verir.
Çemberde deneyim düzeyi karışık olabilir; basit ve sabit bir katman taşımak, karmaşık bir figür kadar değerlidir.
Ritim çemberi çalışmalarımız düzenli olarak yapılır.