Grup doğaçlaması, hiçbir kuralın olmadığı bir serbestlik olarak anlaşıldığında dağınık bir gürültüye dönüşür. İşe yarayan doğaçlama, sınırları önceden belirlenmiş bir alanda yapılandır.
Birinci sınır zemindir. Grubun bir bölümü sabit bir kalıbı sürdürür; doğaçlayan kişi bu zeminin üzerinde hareket eder. Zemin olmadan doğaçlama tutunacak yer bulamaz.
İkinci sınır süredir. Doğaçlama bölümü kaç ölçü süreceği önceden belirlenir. Belirsiz süre hem doğaçlayanı hem grubu tedirgin eder.
Üçüncü sınır malzemedir. Doğaçlama, o gün çalışılan kalıbın ögeleriyle yapılır. Sınırsız malzeme yerine üç dört ögeyle çalışmak, çok daha zengin sonuç verir.
Dördüncü sınır sıradır. Kimin ne zaman gireceği baştan bellidir; bu, sırasını bekleyenin dinlemesini sağlar.
Doğaçlamanın en çok atlanan yanı sessizliktir. Boş bırakılan yerler, doldurulmuş yerler kadar belirleyicidir.
Başlangıçta doğaçlama kısa tutulur; iki ölçülük bir bölüm çoğu katılımcı için yeterlidir ve zamanla uzatılır.
Atölyelerimizde doğaçlama çalışmaları bu sınırlarla yürütülür.